Araştırma şirketin entelektüel sermayesine nasıl dönüştürülür?

Sonuçların ve birincil verilerin çalışmaya devam ettiği ve yapay zekanın yeni bağlantılar bulmaya ve müşteri anlayışını derinleştirmeye yardımcı olduğu yeni nesil bir araştırma üssü.
Şirketler onlarca hatta yüzlerce çalışma yürütürler, ancak öğrendikleri genellikle raporlara, sunumlara, transkriptlere ve farklı tedarikçilerin sistemlerine dağılmış olarak kalır. Koleksiyon büyüdükçe, şirketin müşterileri hakkında zaten bildiği her şeyi görmek zorlaşıyor.
Yapay zeka, insanların soru sorabileceği, projeleri karşılaştırabileceği ve yeni bağlantılar bulabileceği tek bir sistemde çalışmaları bir araya getirebilir. Böyle bir bilgi tabanı, parçalanmış bulguları ve ham verileri şirket için çalışmaya devam eden entelektüel sermayeye dönüştürür.
Çalışma sona eriyor, ancak değeri devam ediyor
Araştırmaların çoğu belirli bir ticari soruyu yanıtlar, ancak nihai sunum toplanan bilginin yalnızca bir kısmını içerir. Bunun ötesinde, yeni görevleri çözerken faydalı olabilecek görüşmeler, katılımcı yanıtları, gözlemler ve bağlam vardır.
AI, bu verilere geri dönmenizi, farklı dönemlerdeki çalışmaları karşılaştırmanızı ve yeni bilgiler bulmanızı sağlar. Ancak depolamanın kendisi değer yaratmaz: araştırma, düzenli olarak karar vermeye ve hipotezleri test etmeye yardımcı olduğunda entelektüel sermaye haline gelir.
Belge aramadan bilgi ile diyaloga
Geleneksel bir veritabanında, araştırmacı belgeleri aramak, açmak ve cevabı tek tek parçalardan bağımsız olarak toplamak zorundadır. Yeni nesil veritabanında, çalışma bir dosya aramasıyla değil, bir soruyla başlar.
Sistem araştırmayı ve birincil verileri analiz eder, bir yanıt üretir ve kullanılan malzemeleri gösterir. Segmentler ve dönemler karşılaştırılarak soru netleştirilebilir ve araştırmacı verilerin kalitesini değerlendirir ve sonucu yorumlar.
Yapay zeka, çalışmalar arasında neyin kaybolduğunu görmenize yardımcı olur
Bazı kalıplar yalnızca farklı projeleri, izleyicileri ve dönemleri karşılaştırırken fark edilir hale gelir. Birkaç çalışmada bir neden tekrarlanabilir, zayıf bir sinyal güçlendirilebilir ve yeni veriler önceki sonuçlarla çelişebilir.
Yapay zeka, binlerce yanıtı sistematik olarak karşılaştırabilir, bir kişinin ilgi alanında tutması zor olan yinelenen konuları ve değişiklikleri bulabilir. Yüzeye potansiyel olarak önemli bağlantılar getirir ve araştırmacı önemini değerlendirir ve önerilen hipotezleri doğrular.
Yapay zeka sadece soruları yanıtlamakla kalmaz, aynı zamanda yeni araştırma fikirleri de sunar.
Tüm çalışma dizisini gören ve düzenli olarak yeni veriler alan bir sistem proaktif davranabilir. İzleyicinin davranışında yinelenen bir işaret, çelişki veya değişiklik bulduğunda, araştırmacının dikkatini ona çeker.
Yapay zeka yeni araştırmalar sunabilir: hipotezler formüle etmek, bir hedef grup belirlemek, bir yöntem seçmek ve örnek sorular hazırlamak. Bulunan içgörülere dayanarak, tartışma ve doğrulama için başlangıç noktaları olarak ürün, iletişim ve müşteri deneyimi için fikirler de sunabilir.
Güven, her sonucu doğrulama yeteneği ile başlar.
İkna edici bir yapay zeka yanıtı yeterli değildir. Araştırmacı, cevabın hangi verilere dayandığını ve hangi bağlamda elde edildiğini anlamalıdır.
Bu nedenle, sistem ilk araştırmayı, izleyici özelliklerini, çalışmanın süresini ve birincil materyallerin destekleyici parçalarını göstermelidir. Güven, YZ her zaman haklı olduğu için değil, her sonucun mantığı ve gerekçeleri doğrulanabildiği için ortaya çıkar.
Birikmiş bilgi, bireysel çalışanların değil, şirketin hafızası haline gelir.
Araştırma bilgisinin bir kısmı insanların hafızasında kalır: görüşmenin bağlamı, verilerin sınırlamaları ve varılan sonuçların nedenleri. Yeni çalışanlar varlıklarının farkında değilse, kurtarılan materyaller bile kaybolabilir.
Tek bir veritabanı daha önce yapılmış araştırmaları erişilebilir kılar ve bağlamını korur. Çalışanlar, ekipler ve yükleniciler değişir, ancak birikmiş müşteri anlayışı geçmişi şirket içinde kalır.
Bir sonraki adım, araştırmayı diğer müşteri verilerine bağlamaktır.
Araştırma, müşteri davranışının nedenlerini ve nedenlerini anlamaya yardımcı olur, ancak insanların gerçekte nasıl davrandıklarını ve bunun hangi iş sonuçlarına yol açtığını her zaman göstermez.
Destek talepleri, incelemeler, ürün analizleri, CRM verileri ve satış istatistikleri bu resmi tamamlar. Kaynakları birleştirmek, müşterilerin sözlerini davranışlarıyla karşılaştırmanıza ve yalnızca sorunun nedenini değil ölçeğini de anlamanıza olanak tanır.
Yapay zeka, şirketin ve müşterilerinin içinde yaşadığı bağlamı dikkate alır
Müşterilerin tutum ve davranışları, ekonomik durumdan, mevzuattaki değişikliklerden, rakiplerin eylemlerinden, sosyal eğilimlerden ve şirket içindeki olaylardan etkilenir. Bu bağlam olmadan, araştırma verilerindeki değişiklikleri açıklamak zor olabilir.
Yapay zeka, ilgili haberleri ve kamuya açık verileri izleyebilir, bunları araştırma sonuçlarıyla karşılaştırabilir ve güncel olmayan sonuçlara karşı uyarabilir. Olası bağlantılar hipotez olarak kabul edilir: sistem kaynakları tanımlar ve bunları doğrulamak için yeni araştırmalar önerir.
ReFocus’ta geleceğin araştırma bilgi tabanını nasıl görüyoruz?
Bize göre bu, mevcut araştırma çalışması dışında var olan ayrı bir depo değil. Bilgi tabanı ve mevcut araştırma topluluğu aynı döngüde çalışmalıdır. Pratik olarak, bu döngünün üç bölümü vardır.
1. Tüm araştırma ve birincil veriler tek bir veritabanındadır
Mevcut tüm şirket araştırmaları tek bir veritabanına aktarılır: raporlar, sunumlar, mülakat transkriptleri, davalı yanıtları, yorumlar, fotoğraflar, ses ve video kayıtları. Her projenin bağlamı materyallerle birlikte korunur - hedefleri, sorunları, metodolojisi, hedef kitlesi ve uygulama süresi.
Şirket, klasörler, şirket diskleri ve yüklenici sistemler arasında dağıtılan malzemeler yerine ortak bir araştırma bilgisi temeli edinir. Aynı zamanda, veritabanına yalnızca hazır sonuçlar değil, aynı zamanda yeni bir soruyla erişilebilen birincil veriler de dahil edilmiştir.
2. Birikmiş bilgiyle çalışmak için yapay zeka
Yapay zeka, tek bir araştırma bütünü ve ilgili bir dış bağlamla çalışır: birikmiş bilgilerle diyalog yürütmeye, projeleri karşılaştırmaya ve olası kalıpları bulmaya yardımcı olur. Sistem sadece soruları yanıtlamakla kalmıyor, aynı zamanda yeni sinyallere de dikkat çekiyor, araştırma fikirleri, hipotezler, hedef kitleler ve bunları test etmek için uygun yöntemler sunuyor. Her sonuç belirli çalışmalarla, birincil materyallerle veya kamu kaynaklarıyla ilgilidir, böylece araştırmacı bunu doğrulayabilir ve bağlamı değerlendirebilir.
Sistemin amacı, mesleki yargının yerini almak değil, araştırmacıya, varlığı hakkında zaten bildiği belgelerle sınırlı olmamak üzere, şirketin tüm bilgi birikimiyle bir kerede çalışma fırsatı vermektir.
3. Araştırma topluluğu, veritabanını sürekli olarak yeni verilerle tamamlıyor
Yeniden odaklanmanın en büyük avantajı, birikmiş tabanı araştırma topluluğunun mevcut çalışmasıyla birleştirme fırsatıdır. Aynı sistemde şirket tartışmalar, günlükler, anketler ve diğer araştırmalar yürütür, katılımcılardan yeni veriler alır ve hemen genel bir bağlama oturtur.
Bu sürekli bir döngü yaratır: şirket birikmiş veritabanına bir soru sorar, bir boşluk veya yeni bir hipotez keşfeder, topluluk üyeleri üzerinde kontrol eder ve alınan cevaplar birikmiş bilgiyi hemen tamamlar. Geçmişteki araştırmalar ve müşterilerle devam eden konuşmalar artık ayrı ayrı mevcut değil — birlikte sürekli gelişen bir müşteri anlayışı sistemi oluşturuyorlar.
Bireysel çalışmalardan sürekli müşteri anlayışına
Birikmiş bilgiye erişilebilir, doğrulanabilir ve işte sürekli kullanıldığında araştırma entelektüel sermaye haline gelir. Yeni nesil veritabanı, projeler arasındaki bağlantıları görmeye, dış bağlamı dikkate almaya ve yeni araştırmalar için fikirler sunmaya yardımcı olur.
Mevcut araştırma topluluğuyla birlikte sürekli bir döngü ortaya çıkar: birikmiş bilgi hipotezler üretir, katılımcılar üzerinde test edilir ve yeni veriler genel veritabanına döndürülür. Müşterileri anlamak için sürekli gelişen bir sistem olarak refocus'taki araştırmanın geleceğini bu şekilde görüyoruz.
